Bayrak uğruna can veren Polis..

[Smyrna35]

Antep ilinin tarihi karakollarından Akyol karakolu ve bu karakolda görev yapan Polis Memuru Mehmet Hamdi efendi. Halkın hizmetinde bina edilen bir yapı ve onun içinde halka bıkmadan, usanmadan hizmet eden canlı ve cansız iki varlık. Birinin kokusu tüm parçalarına sinmiş, öbürü devamlı o kokuyu teneffüs ediyor. Sonuç olarak şunlar söylenebilir; canlıyla cansızın dostluğunun somutlaşmışlığını söylemek mümkündür.
Antep`in işgalinin ikinci günü akşamı karakola gelen işgal kuvvetleri müfrezesinin basında bulunan teğmen, tercüman aracılığıyla karakolda göndere çekili olan Türk Bayrağının İndirilmesini İstedi. Kuvveti sadece iki polis memuru ile üç bekçiden oluşan karakolun kıdemli Memuru Mehmet Hamdi efendi yerine getirilmesi mümkün olmayacak isteğe şiddetle karsı durdu. Bayrağın indirilemeyeceğini çünkü, bayrağın bağımsızlıklarının sembolü olduğunu söyledi. Teğmen, bu kesin reddediş karsısında fazla ısrarcı olamadan geri dönmek zorunda kaldı. Kendini, Türk Polisinin bayrağına gösterdiği ölümüne sevgiyi kutsamaktan, saygı duymaktan alıkoyamadı.
Ertesi gün, işgalleri altındaki topraklarda zorla hükümranlık kurmak isteyen işgal ordusu kumandanının "Bayrağı İndirin" emrine direnemeyen mutasarrıfın zorlamasıyla bayrağımız o kahramanların göz yaşları arasında nazlı nazlı dalgalandığı gönderinden indirildi. Bu talihsiz eylem sonrası karakol bayraksız, çalışanları da yetim kalmıştı.
Uykusuz ve perişanlık içinde geçen geceden sonra, Mehmet Hamdi efendi görevine gelmesine gelmişti ama, zihni karma karışıktı. Bedenen var olmasına karşılık zihnen yok gibiydi. Bakışlarında bir bambaşkalık vardı. Karşısındakini korkutan, titreten bir görünümü vardı. Masasında ancak bir, iki dakika kadar oturabîldi. Ani bir hareketle yerinden kalktı ve yıldırım gibi karakolun üst katında bulunan yatakhaneye çıka.
Yastığını eline aldı, bir hamlede yırttı. İçinden çıkan pırıl, pırıl Türk bayrağını büyük bir saygıyla öperek yüzüne, gözüne sürdü ve koşarak aşağıya indi. Onu, büyük bir hürmet içinde direğe çekti. Şanlı bayrak, direkte nazlı nazlı dalgalanırken o da "Türk yurdunda ancak Türk bayrağı dalgalanır" diyerek kendinden geçercesine haykırıyor, bayrak direğinin etrafında dönüp, duruyordu. Karakola yakın evlerin pencerelerinden uzanan baslar, sokaktan geçen insanlar bu büyülü manzara karsısında duygulanıyor, kahramanın Polisin bayrak coşkusu karsısında hürmetle eğiliyorlardı. Olayı haber alan düşman unsurlar, yirmi kişilik bir kuvvede karakola saldırdı. Kilerine geçirdiklerini kırmaya, etrafı darmadağın etmeye başladılar. Direkte dalgalanan ay yıldızlı bayrağın intikamını karakoldan almak istiyor gibiydiler.
Saldırı karsısında iki polisin mukavemet göstermesi, işgalcileri karakoldan çıkartmaya çatışması en nihayetinde silahların patlamasına sebebiyet verdi, iki kahraman Polis işgalcilere karşı kıyasıya mücadele ediyordu. Şanlı Antep`in kahraman halkının gözünün önünde saatlerce devam eden mücadele sonunda arkadaşı ağır surette yaralanan Mehmet Hamdi efendi tek başına kalmış ve son mermisini de bir saldırganı bertaraf etmek için harcamıştı.
Mermisinin bittiğini fark eden saldırganlar, çakal sürüsü gibi üzerine saldırdılar. Saldırılardan korunmak için üst kata çıktı. Bos odaya girdi. Girdiği odayı da ablukaya aldılar ve içeriye doluştular. Aralarında sadece İki metrelik bir mesafe kalmıştı. Bir an için ne yapması gerektiğini düşündü. Onların eline geçmenin, o iğrenç ellerde can vermenin Türk Polisi İçîn yüz karası olacağına karar vermiş olacak ki çok ani bir harekede pencereye koştu ve "Ya Allah" demesiyle kendini boşluğun kollarına bırakması bir oldu.
Bir anda her şey dondu, kısa da olsa sanki hayat durdu. Bunun gibi bir hareket beklemeyen düşman askerleri de dondu kaldılar. Bir an, çevrede bulunan canlı ve cansız her varlık Mehmet Hamdi efendi için saygı duşunda bulundu, çevreyi yoğun bir sessizlik kapladı.
İkinci kattan yere düşmesi sonucu iki bacağı da kırılmış olduğundan yerde hareketsiz yatıyordu. Başından aldığı yaradan fışkıran kan ile o an direkte dalgalanan bayraktan akseden renkler karışarak sanki her taraf ateş kırmızısına boyanmıştı. Açık kalan gözleri, uğruna canını vermekten imtina etmediği bayrağın dalgalanışını seyrediyordu. O şimdi, kahramanlardan oluşan şehitler ordusu saflarına katılmıştı.
Onun kahramanlığına yakından şahit olan Antep halkını durdurmak artık mümkün değildi. Nitekim karakola saldırma cüretini gösteren işgalcilere iyi bir ders verip, yaralı ve şehit Polis Memurlarını da yanlarına aldıktan sonra şehir dışına çıktılar. Diğer direniş gruplarıyla birleşerek, işgale karşı birleşik cepheyi meydana getirdiler.
Böylelikle, şanlı Antep direnişine ulanan ilk eylem başlatılmış oldu. O eylem kıvılcım oldu, devamla alev oldu, yangın oldu ve tüm Anadolu`ya özgürlük ve hürriyeti getirdi...

[emre90]

çok güzel bi yazı gerçekten paylaşım için teşekkürler

[628067]

ruhu şad olsun